Cinemart RSS feed
 

 
Αρχική σελίδα » Νέες ταινίες Δείτε επίσης...
 

Easy Virtue

Easy Virtue
Ο Αυστραλός σκηνοθέτης επέστρεψε στα πλατό 8 ολόκληρα χρόνια μετά την τελευταία του ταινία, μόνο που δεν μπορούσε να κάτσει στην σκηνοθετική καρέκλα... Στο σώμα του είναι ακόμα τοποθετημένες λάμες που τον βοηθάνε να ισιώσει μετά το παραλίγο μοιραίο ατύχημα που είχε κάνοντας σκι. Μετά το πέρας των γυρισμάτων ο Elliott επέστρεψε στις χιονοδρομικές πίστες...
23 Ιουλ 2009, 13:59

Θοδωρής Καραμανώλης

O ξεχασμένος Stephan Elliott διασκευάζει ένα απ' τα σημαντικότερα τρίπρακτα του Noel Coward, που στην εποχή του είχε μεταφερθεί με σχετική επιτυχία στον κινηματογραφό απ' τον Alfred Hitchcock. Εκεί όμως που ο μετρ είχε δει μια πρώιμη εφαρμογή του μετρονομημένου σασπένς, ο Elliott ξαναγράφει το σενάριο και μετατοπίζει το ενδιαφέρον απ' το σκοτεινό παρελθόν της νύφης στην κόντρα της με την πεθερά.

Ένας επιπόλαιος νεαρός παντρεύεται μια Αμερικάνα οδηγό αγώνων και μαζί αποφασίζουν να μετοικήσουν στην Αγγλία. Μέχρι να βρουν το σπίτι που θέλουν στο Λονδίνο πηγαίνουν να μείνουν στο πατρικό του, μια αποστειρωμένη έπαυλη στην ύπαιθρο. Η μητέρα του όμως δυσκολεύεται να ανεχτεί το "easy virtue" πνεύμα της όμορφης ραλίστριας και δεν χάνει ευκαιρία να την προσβάλει.

Παραδόξως το αρχικό όραμα του Coward βρίσκεται πιο κοντά στο bitchy ξεκατίνιασμα μεταξύ των δύο παρά στην ταινία του 1928. O βρετανικός σνομπισμός συγκρούεται μετωπικά με την αμερικάνικη θρασύτητα, το παλαιικό συγκρούεται με το μέλλον κι όσο κυλάει η ταινία η ένταση κλιμακώνεται. Στον μίνι αγγλοσαξονικό εμφύλιο που τελείται στους εντός των 4 τοίχων του μαυσωλείου, ρίχνει βαριά σκιά ο ¶ Παγκόσμιος. Το κομψό κοινωνικό σχόλιο ήταν το βασικό ζητούμενο στο έργο του Coward και για να καταφέρει να περάσει στην σύγχρονη εποχή, ο Elliott απλοποιεί διαλόγους και διάκοσμο, χρησιμοποιεί αναχρονιστικές αναφορές (όπως το Sex Bomb του Tom Jones) και γενικότερα κάνει ότι μπορεί για να ξεχάσεις ότι αυτό που βλέπεις είναι στην ουσία μια ταινία εποχής (άλλωστε ο ίδιος δηλώνει ότι τις μισεί). Είδη και στυλ αναμειγνύονται με μια ελαφρώς τραγουδιστική διάθεση και ο αχταρμάς τελικά δένει με τις αβίαστες ερμηνείες των τεσσάρων βασικών πρωταγωνιστών. Ξεχωρίζει άνετα ο μόνιμος των Ealing Studios Colin Firth κύριως χάρη στις δηλητηριώδιες ατάκες που του έχει προβλέψει το σενάριο.




Εκτυπώστε το Στείλτε το Email στον συντάκτη Μοιραστείτε το στο Facebook