Cinemart RSS feed
 

 
Αρχική σελίδα » Νέες ταινίες Δείτε επίσης...
 

The Code (aka Thick as Thieves)

The Code (aka Thick as Thieves)
Μεγάλη απάτη...
9 Ιουλ 2009, 13:23

Θοδωρής Καραμανώλης

Ταινία με τεράστια καριέρα στην αμερικάνικη βιντεοαγορά που πήρε προαγωγή κατά το υπεραντλατικό ταξίδι και βγαίνει σε κανονική διανομή στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Ένα φιλμ που φαινομενικά τα έχει όλα: stars, αξιόπιστη σκηνοθέτιδα, production values και μια πλοκή με ανατροπές ικανές να κρατήσουν το ενδιαφέρον του κοινού μέχρι το τέλος. Περιττό να πω πως τα φαινόμενα απατούν... Γιατί το Thick as Thieves είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα ταινίας που αν την εξετάσεις στα επί μέρους της τίποτα δεν σου φαίνεται κακό ή κατακριτέο (εκτός απ' τον πρωτοφανώς αντιπαθητικό Antonio Banderas στην προκειμένη), σαν σύνολο όμως αποπνέει αυτή την αβάσταχτη μετριότητα που νιώθεις ότι σου ροκανίζει τη ζωή.

Τυπικό, τυπικότατο heist film που θα 'θελε να γίνει το νέο Rififi ή έστω Topkapi (υπάρχουν στους διαλόγους αναφορές στις δύο ταινίες ενώ και ο Banderas κάποια στιγμή συστήνεται ως Jules Dassin). Προσεκτικά πλανοθετημένο απ' την Mimi Leder του Deep Impact, αφήνεται αρχικά στην εμπειρία του Morgan Freeman μέχρι να στηθεί το κόλπο κι απ' την ατυχή εκτέλεσή του κι έπειτα ποντάρει σε συνεχείς ανατροπές στους χαρακτήρες και την πλοκή. Μεσολαβεί το βογγηχτό ρομάντζο μεταξύ του Banderas και της Radha Mitchell, η guest εμφάνιση του i-phone του James Bond (ικανό να κάνει τους Πάνους Τράγους αυτού του κόσμου να χάσουν τον ύπνο τους για να μην πω μέρος της πλούσιας κόμης τους), ένα συγκινητικό λενινιστικό λογύδριο από τον πολυεθνικό Rade Serbedzija, για να ολοκληρώσουμε με τον πραγματικό λόγο που τελέστηκε η επανάσταση, τον λεσβιακό παιάνα των Tatu "Not Gonna Get Us" που ταιριάζει γάντι στην κατάληξη της ιστορίας.

Ολ' αυτά με όρεξη και μεράκι που θυμίζουν δημοσιοϋπαλληλική αφοσίωση...

Υ.Γ. και απόδοση τιμής: "Οι μέτριες ταινίες είναι θάνατος. Οι καλές ταινίες είναι μία πρόκληση στην αισθητική σου και στη φιλοσοφία σου. Κι επίσης, μία πολύ καλή αφορμή για ένα ωραίο κείμενο. Τις διασκεδάζεις. Σαν να έχεις πάει σε ένα λάθος ραντεβού και έχεις να βρίζεις για μέρες. Στις μέτριες δεν έχεις να πεις απολύτως τίποτα και δυστυχώς είναι πάρα πολλές." Τάδε έφη Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος, με διαφορά ο πιο νηφάλιος κριτικός αυτή τη στιγμή στη χώρα. Πρωτάκουσα τη ρήση στον Πρωινό Καφέ (φυσικά την αξιομνημόνευτη εποχή της Ελένης) όταν αγανάκτησε αναλογιζόμενος τα δίωρα που έχασε ως κριτικός απ' τη ζωή του.




  Κι αυτό για τον Freeman

Εκτυπώστε το Στείλτε το Email στον συντάκτη Μοιραστείτε το στο Facebook