The Good, the Bad, the Weird

|
| Το The Good, the Bad, the Weird είναι η μεγαλύτερη παραγωγή στην ιστορία του κορεάτικου σινεμά (και του φαίνεται). |
11 Ιουν 2009, 00:00
Θοδωρής Καραμανώλης
Φρενήρες κι εξωτικό γουέστερν που περισσότερο κανιβαλίζει παρά αναπαράγει σεβαστικά τους κώδικες των σπαγγέτι, σκηνοθετημένο απ' τον φοβερό και τρομερό Kim Ji-Woon. Ο εκνευριστικά ταλαντούχος Κορεάτης, αφού με τις τρεις προηγούμενες ταινίες του εκπόνησε διατριβή σε μαύρη κωμωδία, ψυχολογικό τρόμο και νουάρ, τώρα αντλεί έμπνευση απ' το σινεμά του Leone και διασκευάζει το προφανές αριστούργημα του τελευταίου. Βασικότερες διαφορές στη δική του εκδοχή, η μεταφορά της δράσης απ' το Far West στην έρημο της Μαντζουρίας (με ό,τι αυτό συνεπάγεται), η αντικατάσταση του ντεμοντέ "άσχημου" με τον διαχρονικό "περίεργο" και ο αμερικάνικος εμφύλιος που στην μετάφραση γίνεται διαμάχη μεταξύ των αντιστασιακών της Ν. Κορέας και του ιαπωνικού στρατού κατοχής. Οτιδήποτε άλλο χρειάστηκε για να κατακτηθεί η Δύση υπάρχει και στην βαθιά Ανατολή, απ' τους επικυρηγμένους παράνομους και τις ληστείες τραίνων μέχρι το ιππικό που έρχεται τη στιγμή που δεν το περιμένει κανείς. Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο αναπαράγεται ο μύθος των τριών ικανότατων πιστολέρο που ανταγωνίζονται για τον κρυμμένο θησαυρό. Μέχρι να φτάσουμε σ' αυτόν ό,τι προηγείται είναι στην ουσία 3 μεγάλες κι αψεγάδιαστες κι εκπληκτικά χορογραφημένες σεκάνς δράσης. Όλα τα υπόλοιπα στην ιστορία πρόφαση για να ξεκινήσει το κυνηγητό. Ακούγεται μονότονο αλλά ο ρυθμός που επιβάλει η σκηνοθεσία το κάνει να μοιάζει με βόλτα σε τραινάκι του λούνα παρκ. Βοηθάει σαφώς κι η εκπληκτική δουλειά που έχει γίνει με την κάμερα. Η κλασική πλανοθεσία του γουέστερν σμπαραλιάζεται απ' τα πανοραμικά και τα λατεράλ στην καρδιά της (έντονης) δράσης. Η ματιά του σκηνοθέτη ακολουθάει παντού τους ήρωες του, ακόμα κι όταν αυτοί ίπτανται κρεμασμένοι πάνω από καταιγισμό πυροβολισμών, ενώ η φωτογραφία (όλα τα καίω, όλα τα χρωματίζω) θυμίζει πολύ την αντίστοιχη του Christopher Doyle στο Ashes of Time, συμβάλλοντας τα μέγιστα στο τρομερό εικαστικό αποτέλεσμα. Μέσα στη γενικότερη φρενίτιδα και τις χιουμοριστικές στιγμές που διανθίζουν τη δράση, οι διαβασμένοι θα αναγνώσουν πάμπολλες σινεφιλικές αναφορές πέραν του Καλού, του Κακού και του Άσχημου. Ακόμη όμως κι αν ξεχάσεις ή είσαι παντελώς άσχετος με το φιλμ του Leone, αν μπεις ακομπλεξάριστος στην αίθουσα αποκλείεται να μην περάσεις καλά με το διαβολεμένα διασκεδαστικό φιλμ. Αδιαμφισβήτητα η πρώτη must προβολή του καλοκαιριού. Links: Trailer Δελτίο Τύπου Επίσημη ιστοσελίδα
|